Door Willemijn Eekhof
Hij maakte me er letterlijk voor wakker en zei: “schrijf dit op”, dus dat deed ik. Het beeld (niet zoals de afbeelding hierboven, maar dat is hoe God voor mij voelt) was als volgt:
Een woonkamer in een huis als in de tijd van Charles Dickens. Zo’n huis waar kerstverhalen verteld worden. Aan de ene kant een stapel boeken; Bijbels. Ze kosten €10 per stuk, dus dat valt op zich mee qua prijs. Aan de andere kant een haardvuur. Er staat een ijzeren hekje voor om te zorgen dat het ingekaderd blijft, maar het verwarmt wel het hele huis. En over het gehele beeld heen geschreven/zei de Heilige Geest heel duidelijk: “het evangelie is gratis”.
Wat een beeld hè? Want wat betekent het nu precies? Gelukkig heb ik een profetische vriendin die met me mee kon kijken en samen hebben we dit beeld nog wat meer kunnen duiden. Wat opviel: in mijn beeld was de vloer van hout en zaten er diepe groeven/gaten in, zij zag dit ook al voordat ik ook maar iets over de vloer had gezegd. Door die groeven zag zij wormpjes omhoog komen. Wat zijn dat voor beesten en wat doen zij in het beeld? Toen werd voor ons het volgende duidelijk:
Het huis staat symbool voor de kerk, voor het gehele lichaam van Christus. En wanneer hoor je daarbij? Als je in Jezus gelooft!
Binnen het huis van Christus is er ruimte voor verschillende dingen, die niet per sé ‘goed’ of ‘fout’ zijn. Dat denken we snel van elkaar als we elkaar niet begrijpen, maar uiteindelijk is het God die oordeelt, en is het ons geloof in de dood en wederopstanding van Jezus Christus dat ons bindt én dat ons redt. Het evangelie is gratis. Het is voor iedereen. Bij welke stroming, kerk, denominatie, in welk land ter wereld je ook bent. Of je tattoo’s hebt, veel insta-volgers of niet. Het is het geloof dat centraal staat in het hele huis van Christus.
Wel heb je natuurlijk verschillen in hoe je het geloof uitoefent. Binnen de ene stroming hechten ze een grotere waarde aan de Bijbel, aan het letterlijke geschreven Woord, aan het bestuderen ervan en aan het preken hiervan. Hier heb je stromingen met predikingen zonder iets anders dan enkel voorlezen uit de Bijbel. Hier heb je degenen die echt bestuderen, die diep op de materie ingaan. Vaak ook wat verstandelijker en minder op gevoel. Ze zijn op zoek naar de zuiverheid van God, naar de liefde, naar de waarheid. Naar Jezus. God houdt van deze mensen.
Het haardvuur staat symbool voor degenen die focussen op de gaven van de Geest. Op het vuur, op profetisch en strijdvaardig bidden, op erop uitgaan om mensen aan te raken met het vuur van de Heilige Geest, de genezende kracht van God uitdelen aan hen die dat nodig hebben. Op tongentaal en andere geestelijke gaven. Hier zitten degenen die op zoek zijn naar de zuiverheid van God, naar de kracht van Hem, naar de liefde van Jezus voor de mensen en deze uitdelen op gevoel. God houdt ook van deze mensen. Ontzettend veel. Want natuurlijk wil God dat je een persoonlijke relatie met Hem krijgt! Dat je Zijn aanwezigheid voelt, dat je naar Hem uitroept: “Abba! Vader!” Dat Hij dichtbij voelt.
In het beeld werd me erg duidelijk dat God van beide stromingen houdt. En het gaat zelfs niet eens om stromingen, want je kan als christen binnen een dab zelfs switchen tussen de twee, het zelfs combineren. Wat dacht je van vurig de Bijbel uitbidden? Wat dacht je van een profetie geven aan de hand van een Bijbels beeld wat God je geeft? Wat dacht je van in gehoorzaamheid aan wat je leest in het Woord, de straat op gaan en het evangelie vertellen aan voorbijgangers? Wat dacht je van je kinderen opvoeden met God’s waarheid en wegen? Ik vond het interessant dat in het beeld het vuur omkaderd was; het was goed dat het contained was, anders zouden misschien zelfs de houten vloer en de Bijbels in de fik vliegen. Interessant hè?
Maar alleen de Bijbel als droog Woord, dat verwarmt het huis, de hele gemeente, dan weer niet. We hebben allebei nodig. Of laat ik het zo zeggen: het is beide duidelijk onderdeel van het ontwerp en de woning van God (Zijn gemeente). En Jezus is de Enige die we echt nodig hebben.
En de Heilige Geest zei dus heel duidelijk tegen mij, terwijl ik dat beeld kreeg: “Het evangelie is gratis, het evangelie is gratis.” Maar wat betekent dat? Want als we één ding weten, is dat het evangelie duur is gekocht. God heeft Zichzélf gegeven. Om óns vrij te kopen.”Want God had de wereld zo lief dat hij zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.” - Johannes 3:16.
Maar wat de Bijbel óók heel duidelijk zegt is dit: ‘Wie in de Zoon gelooft heeft eeuwig leven, wie de Zoon niet wil gehoorzamen zal dat leven niet kennen; integendeel, Gods toorn blijft op hem rusten.' (Johannes 5:11-12). En als je dan in Galaten leest, dan zie je dat Paulus maar moet blijven preken om uit te leggen dat het niet onze werken, niet de wet is die ons vrijspreekt, maar dat Jezus dat zelf is. Ons geloof in Hem. En dat als wij ons weer onder die werken gaan stellen en denken dat dáár onze redding van afhangt, dan vallen we weer onder de wet. En worden we dus weer beoordeeld door de wet. Terwijl God ons juist die wet heeft gegeven om te laten zien dat wij dat niet konden. We kunnen niet perfect zijn, daarom is Jezus juist gekomen.
En wat zijn die wormpjes dan? Dat is satan die bovenstaande informatie maar ál te goed weet. Daarom als hij ons niet kan laten zondigen op andere manieren als wij in Christus zijn, zal hij proberen 1) het lichaam van Christus tegen elkaar uit te spelen en 2) ons onszelf weer onder de wet of onze eigen werken te laten stellen. Want hij weet dondersgoed dat wij al zijn vrijgesproken. Als hij ons echter kan laten geloven dat wij dat niét zijn, dat wij ofwel extensieve Bijbelstudie moeten doen, of bij een ‘juiste’ stroming moeten horen, of de gaven van de Geest moéten bezitten, dan heeft hij ons tuk. Dat hoeven we niet. Het geloof in Jezus Christus is genoeg. Het evangelie is gratis, voor iedereen om te ontvangen. Zonder dat je in tongentaal kunt spreken, zonder dat je de wet uit je hoofd weet. Want wij worden gered door geloof, niet door de werken van de wet (zie Romeinen 3).